Sumienie

Rzeczy nie mają dusz
i często się psują.

Twoje myśli dają im życie,
choć dla nieba
nie ma to żadnego znaczenia.

W jednostajnym ruchu
solidarnie pokonujecie
bezwładność i siłę tarcia.

Sumienie nie pozwala ci nigdy
ich zabić.


W zaciszu gabinetów

To, co dobre, to dziecko w nas.

Ono nie zna dialektyki
ani innych obcych słów.

Uczy się szybko
mniejszego zła i albo-albo.

Skazane na samotność
dojrzewa w cieniu umierających idei.

Gdy się przypadkiem pojawi
w wyrazie twarzy lub tonie głosu,
wtedy usuwamy (w zaciszu gabinetów)
wszelką myśl o nim.


Underground

Tego, co ważne, nie ma w gazetach
ani na listach bestsellerów.
Milczą o tym autorytety
i „gadające głowy”.
To czasem klęknie w nas,
ukryje się w piwnicy
albo między wierszami.

Tylko to, co nieważne,
dzieje się poza nami.


Pamięć

Spadł pierwszy śnieg. Cmentarz jest blisko.
Czas zredukował się do kilku dat.
Umarli wyciągają do ciebie zziębnięte dłonie.

Zapalasz pamięć. Daje ci to poczucie stabilizacji;
na jakiś czas straciłeś z oczu swój los.
Daj Bóg, abyś ich dobrze poznał.


Wiewiórka

Blokowisko. Samotna wierzba
obok białej budki z niebieskim
dachem, w której kupujemy warzywa

i słodycze. Zanosi się na deszcz.
I nagle nie wiadomo skąd wyskakuje
ruda wiewiórka, aby błyskawicznie

wspiąć się po pniu i zniknąć
nie wiadomo gdzie. Nieoczekiwana
porcja wdzięku.
 

Marek Čuku

Savest

Stvari nemaju dušu
i često se kvare.

Tvoje misli daju im život,
ali to za nebo
nema nikakvog značaja.

U jednoličnom kretanju
zajednički savlađujete
inerciju i snagu trenja.

Savest ti ne dozvoljava
da ih uništiš.


U privatnosti kabineta

To, što je dobro, to je dete u nama.

Ono ne zna dijalektiku
niti druge strane reči.

Nauči se brzo
na manje zlo i ili-ili.

Osuđeno na usamljenost
sazreva u senci umirućih ideja.

Kada se iznenada pojavi
u izrazu lica ili tonu glasa,
tada uklanjamo (u privatnosti kabineta)
svaku misao o njemu.


Underground

Ono što je važno, toga nema u novinama
niti na bestseler listama.
Ćuti o tome vlast
i "brbljive glave".
Ponekad poklekne u nama,
krije se u podrumu
ili između redova.

Samo što to i nije važno,
dešava se izvan nas.


Sećanje

Pao je prvi sneg. Groblje je blizu.
Vreme svedeno na nekoliko datuma.
Umrli pružaju prema tebi promrzle ruke.

Osvetljavaš sećanje. Daje ti osećaj stabilnosti;
na trenutak izgubiš iz vida sopstvenu sudbinu.
Daj Bože da si ih dobro poznavao.


Veverica

Blok zgrada. Usamljena vrba
pored bele kućice sa plavim
krovom, u kojoj kupujemo povrće

i slatkiše. Miriše na kišu.
I odjednom ko zna odakle iskoči
crvena veverica, da bi se munjevito

uspela na drvo i nestala
ko zna gde. Neočekivana
porcija šarma.
 

Prevela sa poljskog Vesna Denčić