Nebojša Kuzmanović
Nebojša Kuzmanović, Rođen je 10. oktobra 1962. godine u Gradačcu, (RBiH). Školovao se u Boboti (osnovna škola), Vukovaru i Osijeku, (RH), gde je završio srednju ekonomsku školu. Diplomirao je na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu 1988. godine, sa temom "Kjerkegorove sfere egzistencije". Živeo je u Novom Sadu, radio u "Nolitovim" knjižarama, studentskom listu, Televiziji i Radio Novom Sadu, te u "Književnoj zajednici Novog Sada" do 1997. godine, od kada živi u Bačkoj Palanci. Godine 2001. je magistrirao na Katedri za srpsku i uporednu književnost Filozofskog fakulteta u Novom Sadu, a 2009. godine je, na istom fakultetu, odbranio doktorsku disertaciju pod nazivom "Srpsko-slovačke književne i kulturne veze u doba romantizma" i stekao zvanje doktora književnih nauka.

Bio je pomoćnik glavnog urednika novosadskog studentskog lista Gaudeamus 1988. i 1989. godine, i urednik u Književnoj zajednici Novog Sada od 1989. do 1994. godine. Radio je u uredništvima časopisa Krovovi iz Sremskih Karlovaca, te u časopisima Pisac i Adresa iz Novog Sada. Izdavačku kuću Istočnik osnovao je 1994, i vodio je do 1998. godine. Od 1995. godine je član Društva književnika Vojvodine. Za glavnog i odgovornog urednika Književnog kluba "DIS" iz Bačke Palanke izabran je 1999. godine. Krajem 2001. godine u Bačkoj Palanci pokrenuo je časopis za kulturu, književnost i umetnost "Sunčanik" gde je glavni i odgovorni urednik. Od 2003. godine je glavni i odgovorni urednik Društva za nauku i stvaralaštvo "Logos". U 2002. godini je primljen za člana "Matice srpske" i za člana "Matice slovačke".

Eseje, prikaze i naučne radove objavljuje od 1986. godine u novosadskim časopisima i listovima Polja, Savremenost, To jest, Glas omladine, Stav i Dnevnik, zatim u sremskokarlovačkim Krovovima, beogradskoj, Vukovoj zadužbini, subotičkoj Luči, mariborskom Kontaktu, podgoričkom listu Ovdje, u pančevačkom časopisu za književnost, kulturu i umetnost Sveske, časopisu Kultura polisa, te u Sunčaniku. Objavljivao u slovačkom časopisu Novi život ("Novy život") - iz Bačkog Petrovca, te u časopisima u Republici Slovačkoj – Novi dan ("Novy Den"), Kultura, ("Kultura") Slovačke narodne novine ("Slovenske narodne noviny"), časopis "Slavica Slovaca" i Slovačka ("Slovensko") - list Matice slovačke iz Martina.

Do sada je objavio oko stotinu radova iz raznih naučnih oblasti i sledeće knjige:
- Boje bunila (pesme), "To jest", Filozofski fakultet Novi Sad 1989;
- Duša Srbije (zbornik beseda Nikolaja Velimirovića), I izdanje KZNS 1993, II izdanje "Istočnik", "Nevkoš", "Oktoih", Novi Sad-Podgorica, 1995; III izdanje "Dobrica knjiga", 2000. godine, Novi Sad;
- Kjerkegorove sfere egzistencije, "Krovovi", Sremski Karlovci 1997. godine, II izdanje: "Logos" - "Dis", Bačka Palanka 2003;
- Imitacije, (priredio je i objavio zbornik filozofskih zapisa Milana Kovačevića), "Istočnik", Novi Sad i "Krovovi", Sremski Karlovci 1998. godine.
- Bočar (monografija naselja), koautor, PMF Novi Sad i MZ Bočar, 1998.
- Ptolomejski obrt, (knjiga antropološko-filozofskih eseja) "LDIJ", Veternik, 1999. godine;
- Ka slovenskom istoliku, (spisi o književnosti), "Atom" Bačka Palanka, "Krovovi" Sremski Karlovci, "Kalekom" Beograd, 2000. godina.
- Susretanje kultura (Srpsko-slovačke književno-kulturne veze Rista Kovijanića), "Logos", "DIS", "Matica slovačka", Bačka Palanka, 2004. godine; II izdanje je objavljeno kod istih izdavača 2005. godine.
- Vobota 1269 – 2005. (Monografija naselja), koautor, izdavači Opština Trpinja – Mesni odbor Bobota i DNS "LOGOS", Bačka Palanka, 2005. godine.
- Vrednosne orijentacije mladih (zbornik radova), koautor, DNS "LOGOS", Bačka Palanka 2005. godina.
- Stretavanie kultur, (Srpsko-slovačke književno-kulturne veze, prevod na slovački jezik, prevodilac, Pavel Matuh), izdavači "Matica slovačka", DNS "Logos" i KK "DIS", Bačka Palanka, 2006. godina
- Srbi a Slovaci, drugo dopunjeno izdanje (Srpsko-slovačke književno-kulturne veze, prevod na slovački jezik, prevodilac, Pavel Matuh), izdavači Matica slovačka, DNS "Logos" i KK "DIS", Bačka Palanka, 2008. godina

Nebojša Kuzmanović je 2004. godine dobio najveće opštinsko priznanje - Oktobarsku nagradu Opštine Bačka Palanka za oblast društvenih delatnosti i za razvoj multikulturalnih veza i odnosa; 2005. godine Priznanje Opštine Trpinja (RH) za poseban doprinos u očuvanju kulturnog identiteta i povezivanju srpske etničke zajednice sa Maticom, a 2008. Zlatnu značku KPZ-a Srbije i Ministarstva za dijasporu Vlade Repulbike Srbije za "nesebičan, predan i dugotrajan rad i stvaralački doprinos u širenju kulture".
 
 Nebojša Kuzmanović
   

Obnova renesansnog duha

Nikola Strajnić, "OGLEDI – o književnosti i slikarstvu"
"LOGOS" - Bačka Palanka 2009.

Nikola Strajnić je do sada objavio oko 30 knjiga: pesama, ogleda, antologija. Kao pesnik neguje specifičan, gotovo aforističan stil pun gustih metafora korespodentnih sa složenom problematikom bivstvovanja koja je njegova osnovna tema. Sastavio je dve antologije svetskog pesništva, antologiju o pčeli u književnosti (zajedno sa dr Miodragom Radovićem) i antologiju srpskog pesništva XX veka na nemačkom jeziku (zajedno sa dr Manfredom Jenihenom).

Nikola Strajnić rođen je 11. maja 1945. u Popovcu (Baranja). Završio je književnost i filozofiju na Filozofskom fakultetu u Zagrebu, gde je i magistrirao (tezom o Branku Miljkoviću) i doktorirao (tezom o Momčilu Nastasijeviću). Profesor je Svetske i komparativne književnosti na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu.

Ogledi Nikole Strajnića rezultat su autorovog dugogodišnjeg bavljenja svetskom i srpskom književnišću, posebno pesništvom. Njegov interes se kreće od Orfeja i Homera, preko grčkih i rimskih liričara do Helderlina, Novalisa i Rilkea u svetskoj, te od Siluana, preko Sime Milutinovića Sarajlije, Bojića, Nastasijevića do Miljkovića i Zivlaka u srpskoj književnosti. Posebno mesto u Ogledima pripada slikaru Miliću od Mačve.

Svoja misaona uporišta Strajnić pronalazi, pre svega, u mišljenjima predsokratovskih filozofa, sa jedne strane, a sa druge u filozofiji našeg vremena, posebno u filozofiji Martina Hajdegera. Valjda otuda i dolazi mišljenje da je „Strajnić strog i težak mislilac” (Jure Kaštelan), kao i da je bravurozan pisac i esejista. Razume se, u njegovom delu nalaze odjeka i relevantne književno-teorijske orijentacije dvadesetog veka. Pored toga, Strajnić neguje poseban interes za jezik, smerajući prema izvornim značenjima krucijalnih pojmova i uopšte reči koje su mu u središtu pažnje.

U delima o kojima piše, Nikola Strajnić prevashodno traži suštinu, krećući se, pre svega, prema njihovim počecima i ishodištima, prema njihovom nevidljivom i prikrivenom iz koga izrasta i grana se ono vidljivo i raskriveno. Jedno i drugo daje sliku istine kao celine (Hegel) i kao neskrivenosti (Hajdeger). Da bi dopro do toga, Strajnić se izuzetno umešno i znalački upušta u minuciozne analize tekstova o kojima piše.

Ovi Ogledi svedoče o jednom duhu renesansnih razmera i jednoj ruci gotovo magijskih moći pisanja. Zato je ta knjiga nesvakidašnji poklon čitaocima našeg vremena i sveta.
 

  
Copyright © by Balkanski književni glasnik – BKG, 2009.
CIP – Katalogizacija u publikaciji, Narodna biblioteka Srbije, Beograd 82
BALKANSKI KNJIŽEVNI GLASNIK, [Elektronski izvor] / Glavni i odgovorni urednik Dušan Gojkov.
– Elektronski časopis. Način dostupa (URL) http://glasnik.net
ISSN 1452–9254 = Balkanski književni glasnik (Online)
COBISS.SR–ID 141175564
BKG 2 / 2009. Sveska 21.
Nazad