Птица
Со себе донесе парче небо
кое се чини дека
нема значење:
во клунот висеше како огледало,
за да го постави пред мене,
таа црна птица,
која го сече хоризонтот со крикови,
птица, која ја гледаш пред мислата
и која ја пие крвта пред бричот,
побрза од тишината,
повисока од длабочината;
таа птица што тркала глаголи
на покорен јазик,
птица со птичји чекор,
подалечен од снегот на мојата лика,
потивок од пепелта в уста.
Ја
насетуваш ли, го чувствуваш ли ветрот
на твојата трага?
СВП
2006
Поети учесници
избор - „Кој е кој“